© 2019  Τσιώνης Χάρης

τηλ. 23210 51951

Η ηπατίτιδα ουσιαστικά, είναι μια φλεγμονή του ήπατος  (συκωτιού), που προκαλείται από διάφορες αιτίες και  μπορεί να προσβάλλει όλους τους ανθρώπους.

O ιός της ηπατίτιδας C (HCV) είναι ένας μικρός RNA ιός, που προκαλεί οξεία και χρόνια ηπατίτιδα στον άνθρωπο αποτελώντας σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Η Ηπατίτιδα C αποτελεί ένα από τα συχνότερα αίτια Ηπατικής Νόσου παγκοσμίως. Ειδικότερα στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 1-2% του γενικού πληθυσμού(100.000-200.000 άνθρωποι), έχουν λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C. Η υψηλότερη συχνότητα συναντάται σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών.

Πως μεταδίδεται ο ιός;

Συνήθεις τρόποι μετάδοσης είναι:

  • Χρήση ενδοφλεβίων ναρκωτικών. ​​Είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης στην εποχή μας. Πάνω από το 80% των ατόμων που έχουν κάνει (έστω και για λίγο) ενδοφλέβια χρήση τοξικών ουσιών έχουν ηπατίτιδα C.

  • Μετάγγιση αίματος ή παραγώγων (πλάσμα, παράγοντες της πήξης) πριν το 1992. Ο ιός της ηπατίτιδας C ανακαλύφθηκε το 1989 και ο γενικευμένος έλεγχος του αίματος στα κέντρα αιμοδοσίας ξεκίνησε  διεθνώς και στην Ελλάδα στην αρχή του 1992 Οι μεταγγίσεις αίματος και παραγώγων είναι σήμερα ασφαλής.

  • Μεταμόσχευση μολυσμένου οργάνου (πάντα πριν το 1992). Οι μεταμοσχεύσεις σήμερα θεωρούνται απόλυτα ασφαλής.

  • Αιμοκάθαρση πάντα στο παρελθόν καθώς οι σύγχρονες μονάδες τεχνητού νεφρού είναι ασφαλής.

  • Ιατρικές πράξεις (τρύπημα με βελόνα ή μολυσμένο εργαλείο) και επεμβάσεις αισθητικής (τατουάζ, τρύπημα σημείων του σώματος κλπ) όταν δεν τηρούνται βασικοί κανόνες υγιεινής. Εάν τηρηθούν οι κανόνες αποστείρωσης και ορθής πρακτικής η πιθανότητα μετάδοσης του ιού είναι σπάνιος.

  • Σεξουαλική μετάδοση είναι σπάνια και αφορά συνήθως άτομα με πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους, σεξουαλικές πρακτικές που αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας η σε επαφή κατά την διάρκεια εμμηνορρυσίας. Η χρήση προφυλακτικών  είναι απόλυτα απαραίτητη στις πιο πάνω περιπτώσεις.

  • Κάθετη μετάδοση από μητέρα σε παιδί κατά τον τοκετό είναι επίσης πολύ σπάνια. Η καισαρική τομή δεν μειώνει τον ελάχιστο κίνδυνο. Ο θηλασμός δεν μεταδίδει τον ιό και δεν πρέπει να διακόπτεται ή να αποφεύγεται.

  • Ενδοοικογενιακή μετάδοση του ιού είναι σπάνια. Για τον ελάχιστο κίνδυνο θα πρέπει τα είδη ατομικής υγιεινής (ξυραφάκια, οδοντόβουρτσες, νυχοκόπτες κλπ) να μην μοιράζονται με άλλους. Η χλωρίνη αποτελεί εξαιρετικό μέσο καθαρισμού αντικειμένων μολυσμένων με αίμα.

  • Άγνωστος τρόπος μετάδοσης (σποραδικές περιπτώσεις) όπου πιθανώς υπήρξε αφανής παρεντερική μετάδοση.

Είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί πως δεν μεταδίδεται ο ιός:

  • Με τις συνήθεις δραστηριότητες στην εργασία και στο σπίτι

  • Με το κράτημα του χεριού

  • Με το φτάρνισμα ή το βήχα

  • Με το αγκάλιασμα και το φιλί

  • Με την κατανάλωση τροφής και ποτών

  • Με την κοινή χρήση ποτηριών ή πιάτων

  • Με τον θηλασμό

  • Με την μετάγγιση ελεγχόμενου αίματος ή παραγώγων του

Οι ασθενείς με Ηπατίτιδα C δεν πρέπει να υποβάλλονται σε κανένα περιορισμό από οποιοδήποτε είδος εργασίας, απασχόλησης ή άθλησης. Ο φόβος μετάδοσης στα παιδιά στα πλαίσια της οικογένειας (φίλημα από γιαγιάδες, παππούδες κλπ) είναι παντελώς αδικαιολόγητος.

Πως προλαμβάνεται η Ηπατίτιδα C:

Δυστυχώς δεν υπάρχει εμβόλιο που να προφυλάσσει και για τον λόγο αυτό επιβάλλεται να τηρούνται προσεκτικά τα γενικά μέτρα πρόληψης της μετάδοσης που προαναφέρθηκαν.

Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου;

Λίγοι (<20-30%) των ασθενών που θα μολυνθούν από τον ιό θα έχουν συμπτώματα στην αρχική οξεία φάση (οξεία ηπατίτιδα). Τα συνηθισμένα συμπτώματα στην φάση αυτή είναι έντονη αδυναμία και κόπωση, τάση για εμετό ή ακόμη ίκτερος (κιτρίνισμα) και σκοτεινόχρωμα ούρα σαν κονιάκ. Δυστυχώς στους περισσότερους ασθενείς (85%) ο ιός θα παραμείνει στον οργανισμό τους και θα αναπτυχθεί χρόνια ηπατίτιδα C.

Στην χρόνια ηπατίτιδα C συνήθως δεν υπάρχουν ακόμη συμπτώματα και μπορεί αυτό να συνεχιστεί και στην πρώτη φάση της κίρρωσης του ήπατος που είναι η συχνή εξέλιξη για αυτούς τους ασθενείς . 15-20% των ασθενών θα αναπτύξουν κίρρωση σε 20 χρόνια. Η εξέλιξη αυτή απειλεί άμεσα τη ζωή αυτών των ασθενών. Η κίρρωση και ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος αποτελούν τις δύο πιο συχνές αιτίες θανάτου των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C.

Πως γίνεται η διάγνωση;

Λόγω απουσίας συμπτωμάτων η διάγνωση γίνεται συνήθως τυχαία (συχνά μετά από αιμοδοσία). Ενώ η διάγνωση τίθεται επίσης στα πλαίσια διερεύνησης αυξημένων ενζύμων του ήπατος – τρανσαμινάσες σε τυχαίο έλεγχο ρουτίνας (check up) ή λόγω άλλης παθολογικής αιτίας.

Σε έλεγχο για την ηπατίτιδα C πρέπει να υποβάλλονται όλοι όσοι έχουν πιθ. έκθεση στον ιό και κυρίως οι κάτωθι ομάδες:

  • Όσοι έχουν αυξημένα ηπατικά ένζυμα (τρανσαμινάσες)

  • Πρώην και βέβαια ενεργοί χρήστες ναρκωτικών ενδοφλεβίως

  • Όσοι έχουν υποβληθεί σε μεταγγίσεις αίματος ή παραγώγων του ή μεταμόσχευση οργάνου πριν το 1992

  • Όσοι υποβάλλονται σε τεχνητό νεφρό

  • Όσοι εκτέθηκαν παρεντερικά σε ενδεχόμενα μολυσμένα ιατρικά εργαλεία

  • Ερωτικοί σύντροφοι ατόμων με ηπατίτιδα C

  • Άτομα με πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους

  • Παιδιά μητέρων που πάσχουν από την νόσο

Αρχικά ανιχνεύουμε τα ειδικά αντισώματα κατά του ιού στο αίμα και η διάγνωση επιβεβαιώνεται με την ανίχνευση του ίδιου του ιού πάντα στο αίμα (HCV-RNA με PCR). Είναι σημαντικό να προσδιοριστεί ταυτόχρονα και ο γονότυπος (τύπος του ιού). Με βάσει τον γονότυπο θα καθοριστεί η θεραπεία της νόσου. Πρόσθετες εξετάσεις μπορεί να απαιτηθούν (ελαστογραφία, βιοψία ήπατος) για την εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου. Θα απαιτηθεί επίσης έλεγχος για ηπατίτιδα Α και Β και να γίνει εμβολιασμός επί αρνητικού ελέγχου καθώς μια επιμόλυνση με αυτούς τους ιούς μπορεί να επιδεινώσει την εξέλιξή του ασθενούς αλλά και να είναι απειλητική για την ζωή του καθώς μπορεί να είναι πολύ βαριά.

Χρειάζεται ειδική δίαιτα;

Όλοι οι ασθενείς με ηπατίτιδα C πρέπει να αποφεύγουν πλήρως το αλκοόλ και να διατηρούν φυσιολογικό σωματικό βάρος. Δεν απαιτούνται ειδικές δίαιτες και δεν βοηθά η λήψη βιταμινών ενώ συνιστάται θερμά η διακοπή του καπνίσματος που μπορεί να καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου.

Υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία;

Η χρόνια ηπατίτιδα C δεν θεραπεύεται από μόνη της.

Στόχος της θεραπείας είναι η ίαση του ασθενούς (εκρίζωση του ιού). Η επιτυχής θεραπεία θα εκριζώσει τον ιό από το αίμα και το ήπαρ, μηδενίζοντας έτσι και την πιθανότητα μετάδοσής του.   

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια  υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία με συνδυασμό δραστικών ουσιών σε περισσότερα ή ακόμη και σε ένα χάπι.

Κλείστε την επίσκεψή

σας online